Ова прашање може да изгледа нелогично на прв поглед, особено ако се сетиме на постарите модели со кои можеше да се патува на долги растојанија без запирање. Иако често се смета дека еколошките стандарди се единствено виновни за ова, реалноста е малку посложена.
Една од главните причини е намалувањето на емисиите на CO2. Помал резервоар значи и помала маса на возилото, а секое намалување на тежината директно влијае на помалата потрошувачка на гориво и полесното почитување на сè построгите еколошки стандарди.
Производителите денес обрнуваат внимание на секој килограм, бидејќи дури и малите разлики можат да играат голема улога во вкупните емисии. Покрај тоа, модерните автомобили се многу посложени од порано. Тие се опремени со повеќе безбедносни системи, електроника, сензори и помошни технологии. Просторот под „лимот“ едноставно се намалува.
Исто така, хибридите доаѓаат со дополнителни батерии, а дизелите се должни да имаат резервоар за AdBlue (15 литри во просек), како и дополнителна пумпа за вбризгување на оваа течност и придружни инсталации. Сето ова зафаќа простор што некогаш можеше да се користи за поголем резервоар. Дизајнот на возилото и аеродинамиката исто така играат важна улога, бидејќи распоредот на компонентите честопати не остава доволно простор за поголеми резервоари за гориво.
Навиките на возачите исто така се променија. Денес, бензинските пумпи се многу подостапни отколку порано, па производителите не ја гледаат потребата од долг досег како порано. Наместо тоа, фокусот е на ефикасноста и намалувањето на оперативните трошоци.
Разликата е јасно видлива преку конкретни примери. Volkswagen Golf од четвртата генерација од почетокот на 2000-тите имаше резервоар од 55 литри, додека сегашниот Golf Mk8 во некои верзии има околу 50 литри или помалку. Сестринската Škoda Octavia нуди резервоар од само 45 литри кај дизелот со погон на предните тркала. Истото важи и за Renault Clio: третата генерација нудеше дури 55 литри, додека сегашната нуди само 39 литри. Сепак, во сите три примери, забележливо е подобрување на потрошувачката од околу 15 проценти, а тоа е делумно компензирано.
Има и модели каде што е можно да се избере поголем резервоар ако возачите сакаат максимален дострел. Кај Mercedes C-класата, поголемиот резервоар не е врзан за одреден модел, туку за конфигурацијата на возилото. На пример, C 200 може да има стандарден резервоар од 50 литри или опционален резервоар од 66 литри, додека во другите верзии поголемиот резервоар често доаѓа како стандард или зависи од пазарот. Ова покажува како производителите денес флексибилно нудат различни капацитети во рамките на истиот модел, прво за да заштедат пари, а второ, за да заработат дополнителни пари од тоа.
Значи, намалувањето на капацитетот на резервоарот не е само резултат на еколошките прописи, туку комбинација од неколку фактори: намалување на тежината, дополнителни модули, потреба од простор, модерен дизајн и променети навики на возење. Иако ова номинално значи малку пократок опсег, современите автомобили го компензираат ова со подобра ефикасност и помала потрошувачка на гориво.
