Брисел започна план за подобро поврзување на електричните мрежи низ Европа, за да можат земјите полесно да ја делат електричната енергија: од каде што има вишок до каде што има недостиг. На пример, сончевата енергија од Шпанија би можела да се користи во Данска кога таму нема доволно ветер. Во исто време, ЕУ ги поставува темелите за иднина во која водородот би можел да стане важен извор на чиста енергија и замена за фосилните горива.
Идејата за единствен пазар на електрична енергија во ЕУ, каде што шпанската сончева енергија би можела да ги осветлува данските домови кога ветерните турбини се неактивни, зависи од изградба на повеќе далноводи што ги поврзуваат земјите. Сепак, неколку земји сè уште не успеваат да ја достигнат целта за 2020 година за капацитет за увоз или извоз на електрична енергија еднаков на најмалку 10% од нивната потрошувачка. До 2030 година, тој праг ќе се зголеми на 15%.
„Идентификувавме 8 клучни тесни грла во енергетската инфраструктура, од Ересунд до Сицилискиот Проток“, изјави претседателката на Европската комисија, Урсула фон дер Лајен, пред европратениците во Стразбур за време на нејзиното годишно обраќање за состојбата на ЕУ.
Листата веќе алудира на политички конфликти, почнувајќи од најважниот приоритет, поврзувањето на Иберискиот Полуостров со главната европска мрежа. Проектот со години е блокиран од Франција, чија моќна нуклеарна индустрија се плаши од конкуренција од евтина сончева и ветерна енергија. Со исклучок на Португалија, Шпанија во моментов е поврзана само со европската мрежа.
Друг голем проект, поврзување на Кипар со европскиот електроенергетски систем, е исто така контроверзен, бидејќи високонапонскиот кабел што е во изградба треба да се продолжи до Израел, во време кога Фон дер Лајен вети во истиот говор дека ќе го зголеми економскиот притисок врз Тел Авив поради ситуацијата во Газа.
Други проекти вклучуваат зајакнување на врските со балтичките држави, претворање на ветерните фарми во Северното Море во офшор интерконекциски центри и надградба на мрежата кон Југоисточна Европа, каде што недостатокот на прекугранични текови придонесе за минатогодишниот пораст на цените на електричната енергија.
Во Медитеранот се планирани два водородни цевководи: едниот што ќе ја поврзува ЕУ со Африка, а другиот што ќе ја поврзува Шпанија со Северна Европа.
Елизабет Кремона, виша аналитичарка во истражувачкиот центар Ембер, рече дека листата „погодува неколку клучни точки“, особено фокусот на Иберискиот Полуостров и Југоисточна Европа.
„Но, нерамнотежата во Јужна Европа е загрижувачка: се споменуваат само водородни коридори, без приклучоци за електрична енергија. Тоа е пропуштена можност“, додаде таа.