Microsoft ги дели податоците на „неопходни“ и „опционални“, ветувајќи транспарентност, но границите на приватноста остануваат јасно дефинирани.
Microsoft со години собира кориснички податоци преку оперативниот систем Windows, а сега точно сподели кои информации се евидентираат и колку контрола корисниците навистина имаат врз нив.
Најновите извештаи наведуваат дека Windows 10 (од верзијата 1903) и Windows 11 ги делат податоците во две категории: задолжителни и опционални.
Овој тип на податоци се собира автоматски и корисниците немаат опција да ги оневозможат. Ова вклучува технички информации за уредот, грешки и перформанси, како и информации за користењето на услугите на Microsoft (на пр. Find My Device, Cloud Clipboard, Backup, SmartScreen заштита и други).
Според Microsoft, овие информации се неопходни за безбедноста на системот и правилното функционирање на Windows.
Втората категорија вклучува податоци што корисниците може да ги оневозможат преку поставките: историја на пишување и говор; податоци за користењето на апликации и пребарувања на интернет; детали за инсталациите и прилагодување на корисничкото искуство.
Овие информации ги користи Microsoft за подобрување на производите и персонализирање на содржината, вклучувајќи ги и рекламите.
Корисниците можат да ги прилагодат поставките во делот Settings > Privacy > Diagnostics & feedback. Таму се избира нивото на собирање податоци, како и вклучување на дополнителни опции како што е персонализирано искуство (прилагодени искуства). Важно е да се напомене дека дури и со минимални поставки, основните податоци сè уште се испраќаат до Microsoft.
Microsoft нуди и алатка што точно покажува кои информации се собрани, а тоа е Diagnostic Data Viewer. Сепак, користењето на оваа алатка бара дополнителен простор (до 1GB), па затоа не е вклучена по дифолт.
