Симонета Веспучи била една од најголемите убавици на ренесансата, но малку познат факт е дека починала на само 22 години. Научниците сега пронашле трага за која се сомневаат дека е поврзана со нејзината прерана смрт.
Кога Сандро Ботичели го насликал делото „Раѓањето на Венера“, го создал едно од најпрепознатливите дела во историјата на уметноста. Но, зад ликот на божицата лежи приказната за вистинска жена чија убавина ја пленила ренесансната Фиренца, но чиј живот прерано згаснал.
Се верува дека сликарот бил инспириран од Симонета Веспучи (моминско Катанео), млада благородничка од Џенова која нејзините современици ја сметале за најубавата жена на своето време. Таа пристигнала во Фиренца кога имала 16 години бидејќи се омажила за Марко Веспучи (далечен роднина на морепловецот Америго Веспучи), а нејзината исклучителна убавина наскоро ја направила омилена на дворот на семејството Медичи.
Поетите ѝ посветувале стихови, уметниците сакале да ја насликаат, а нејзиното име станало синоним за ренесансниот идеал за женска убавина во Европа во тоа време.
Сепак, нејзиниот живот траел само 22 години. Симонета починала на 26 април 1476 година, а до неодамна многумина верувале дека починала од туберкулоза, честа болест во тоа време, за која немало лек.
Научниците предводени од Паоло Поцили забележале дека Симонета на неколку слики имала мал страбизам (вкрстени очи). Затоа го префрлиле фокусот на проучување на болестите поврзани со него и го објавиле своето набљудување во списанието Endocrinology, Diabetes & Metabolism.
Заклучокот е дека најверојатно починала од туморска апоплексија. Состојба што се јавува поради ненадејно крварење или прекин на протокот на крв во туморот, во повеќето случаи поврзана со аденом на хипофизата.
Ширењето на туморот најверојатно ги зафатило нервите во окото, што довело до нивно нерамномерно позиционирање, односно прекрстување на очите. Како доказ за поддршка на овие тврдења, тие исто така наведуваат писма што циркулирале меѓу фирентинската елита од тоа време, дека Симонета неколку пати се онесвестила јавно, но и дека страдала од главоболки, трески, нарушувања на видот, па дури и конфузија и халуцинации.
Додека претпоставките околу познатата Симонета на Ботичели продолжуваат да се зголемуваат, нејзината убавина останува безвременска и ги надминува границите на Фиренца и ренесансата.
