Долгото пребарување конечно заврши, бидејќи швајцарските нуркачи открија легендарен римски мост по кој истражувачите трагаа со децении. Се верува дека тоа може да биде единствениот пример за ваков вид дрвен мост на столбови што постои.
Додека беа во тек плановите за изградба на нов мост над реката Аре, швајцарските археолози ангажирани од кантоналната археолошка служба спроведоа рутински ископувања во област во близина на Солотурн, Швајцарија, која долго време е предмет на археолошки интерес.
Се сомневаше дека локацијата содржи столб на мостот, таканаречена структура од дрвени столбови. Археолозите беа особено заинтересирани поради неговата „стратешка географија“ и „позиција по важна трансалпска трговска и воена рута“.
На крајот, додека работите на изградбата на мостот требаше да започнат, кантоналната служба ангажираше археолози, кои постојано нуркаа во реката водени од претходните извештаи за присуство на „колци“ во водата. Тие открија серија дрвени столбови во близина на мостот Венги во Солотурн.
Колците, долги малку помалку од два метра и распоредени во насока на течението на реката, обезбедија прв физички доказ за таков мост на столбови. По анализата на дрвото и остатоците од мостовата структура, беше потврдено неговото постоење кое датира од 4 век и беше утврдено дека е поврзано со развојот на градот како каструм, односно утврдена населба.
Овој долго баран мост беше дел од главниот пат што ја поврзуваше Италија со реката Рајна, според LBV. Делови од тој пат веќе беа идентификувани од двете страни на реката претходно, што укажува дека мора да имало мост за да се овозможи премин.
Со години, археолозите сметаа дека речното корито во близина на Солотурн може да содржи структура на столбови поради посебните карактеристики на овој мал швајцарски град. Реката Аре се стеснува на тоа место, што им помогна на археолозите да проценат каде можело да биде изграден мостот.
Историски гледано, Салодурум е латинизирана форма на келтски топоним што значи „стеснување на реката“ или „порта на брановите“. Досега немаше физички докази, само приказни за „колци“ под вода.
Порано беше познато дека Римјаните се населиле во оваа област помеѓу 1-ви и 3-ти век. Во 4-ти век, бил изграден одбранбен ѕид како одговор на нестабилноста и воените притисоци, што довело до утврдување на населбата. Овој мост ја симболизира империјата што се обидувала да се заштити во периодот на нејзиното постепено слабеење.
Каструмот не бил само градски ѕид, туку цел систем. Солотурн, денес живописен град, некогаш имал стратешко значење поради својата локација на реката Ара. Оваа област била добро развиена и поврзана со царски патишта. Римјаните го изградиле овој столб на мостот за да го зајакнат клучниот премин и да спречат големи загуби. Населбата што денес се наоѓа под барокниот центар покажува како Римјаните намерно ја избрале оваа локација поради нејзината стратешка важност.
Бидејќи дрвото старо 1.700 години би скапало ако е изложено на воздух, градежниот проект нема да го наруши скапоценото дрво потопено во реката, па затоа ќе остане во својот „воден гроб“. Тој го претставува Римското Царство во клучен момент од неговата историја.
Археолозите ќе продолжат да го истражуваат овој мост, според Heritage Daily, и се надеваат дека ќе добијат нови сознанија за тоа како бил изграден и функционирал во огромната мрежа што ги поврзувала Медитеранот и северна Европа.
