Учесниците го потпишале документот во специјален вагон на францускиот маршал Фердинан Фош, кој останал запаметен како вагон на мирот.
Во 11 часот утрото на 11 ноември 1918 година, со Договорот од Компјењ е постигнат договор за прекин на огнот во Првата светска војна.
Бил постигнат договор за повлекување на германската армија и размена на затвореници, како и план за воени репарации и уништување на германските воени бродови и подморници.
Во оваа војна, Германија и Австроунгарија се бореле како Централни сили, додека на другата страна биле силите на Антантата - Русија, Франција и Обединетото Кралство.
Потпишувањето на овој историски договор се одржал во францускиот град Компјењ, кој се наоѓал на воениот фронт, а учесниците го потпишале документот во специјалниот вагон на францускиот маршал Фердинан Фош, која останал запаметен како вагон на мирот.
Во Компјенската Шума каде што се наоѓал вагонот, на западниот фронт било воспоставено примирје, додека на јужниот фронт сѐ уште се воделе борби.
Германците сметале дека им бил забоден нож во грб бидејќи потпишале примирје без да бидат поразени на бојното поле, според енциклопедијата Britannica. Ова незадоволство ги следело со години потоа, сè до избувнувањето на Втората светска војна.
Конфликтот, кој започнал во 1914 година, бил формално завршен со Версајскиот договор на 28 јуни 1919 година.
Освен по крајот на Првата светска војна, Компјенскиот вагон се користел за слична намена и за време на Втората светска војна поради својата симболика. Пред 1918 година служел како личен вагон на Фердинан Фош, а подоцна бил изложен во француските музеи.
Изграден е во 1914 година во Сен Дени како вагон-ресторан број 2419D и како таков се користел за време на Првата светска војна за компанијата Compagnie Internationale des Vagons-Lits, која е најпозната по управувањето со познатиот Ориент Експрес.
Во август 1918 година, вагонот бил преземен од француската армија и претворен во канцеларија и мобилно седиште на Фердинан Фош, врховниот командант на сојузничките сили, кој почнал да го користи во октомври 1918 година.
Фош и претставниците на сојузничките сили и Германскиот Рајх го потпишале примирјето на 11 ноември 1918 година, во компјенскиот вагон.
Вагонот подоцна ѝ бил вратен на компанијата и кратко време продолжил да работи како вагон-ресторан. Во септември 1919 година бил дониран на Музејот на армијата во Париз, а од 1921 до 1927 година бил изложен во Музејот Палата на инвалидите.
На барање на градоначалникот на Компјењ, а со поддршка на Американецот Артур Хенри Флеминг, вагонот бил реставриран и вратен во Компјењ. Сместен е во специјално изградена музејска зграда во рамките на историскиот споменик „Долината на примирјето“, на неколку метри од точното место на церемонијата на потпишување.
За време на Втората светска војна, Хитлер наредил вагонот да се премести на истото место за потпишувањето на второто Примирје од Компјењ, на 22 јуни 1940 година, но овој пат со Германија како победник. Вагонот бил преместена од заштитната зграда и ставен неколку метри подалеку, на место кое е означено како споменик.
Потоа бил префрлен во Берлин и изложен една недела подоцна во Берлинската катедрала. Во 1944 година бил испратен во Тирингија, во Централна Германија, потоа преместен во Рула, а подоцна и во Кравинкел, во близина на огромниот систем на тунели.
Таму, во март 1945 година, членови на Шуцштафелот го уништиле со оган или динамит, соочени со напредувањето на американската армија.
Сепак, некои ветерани од СС и цивилни очевидци тврдат дека вагонот бил уништен во воздушен напад во близина на Ордруф, додека сè уште бил во Тирингија, во април 1944 година. Општо се верува дека бил уништен во 1945 година од страна на единиците на СС.
Вагонот што денес може да се види е точна копија од оригиналот. Францускиот производител Vagons-Lits во 1950 година го донирал на Музејот на автомобили како примерок од истата серија - 2439D. На Денот на примирјето во 1950 година, вагонот бил преименуван во број 2419D.
