Ретка глетка во Долината на смртта што се случува само еднаш на секои десет години.
Најсувото место во светот, Националниот парк „Долина на смртта“ во Северна Америка, процвета - диви цвеќиња во различни бои го покрија пустинскиот пејзаж. Овој настан се случува еднаш во една деценија. Овој природен феномен, познат како суперцвет, го претвора кафеавиот пустински пејзаж во златен тепих.
Дивите цвеќиња цветаат во Јужна Калифорнија и Невада во различни периоди од годината. Во некои години, суперцветот е толку живописен што може да се види од вселената. Сепак, ретко се случува Националниот парк „Долина на смртта“, најжешкото место на Земјата, да биде преплавен со бои.
„Пејзаж што луѓето понекогаш го сметаат за неплоден или безживотен сега е жива палета на бои. Поради постојаните врнежи од дожд и покачените температури во текот на изминатите шест месеци, овогодинешното цветање е најинтензивното во историјата на паркот“, рече чуварот на паркот Метју Ламар.
Долината на смртта во октомври добила врнежи во количина еднаква на врнежи за една година и го доживеала највлажниот ноември досега, според Националната служба за паркови. Со 43 сантиметри дожд, условите овозможиле семето во долго мирување, закопано во почвата, да почне да 'рти.
Познат како „пустински сончоглед“, пустинскиот златен цвет покрива делови од долината, заедно со виолетовата фацелија, жолтиот трнлив грмун и розовите пустински цвеќиња што растат низ целата област.
Еколозите велат дека суперцветот го побива погрешното сфаќање дека пустините се лишени од живот.
„Дури и во години без живописно цветање, има многу живот во Долината на смртта. Растенијата и животните развиле навистина неверојатни стратегии за преживување, особено во систем како Долината на смртта, кој е обележан со екстремни услови“, рече Лорали Лариос, еколог за растенија на Универзитетот во Калифорнија, Риверсајд.
Тифани Переира, екологистка и соработничка во Институтот за истражување на пустината, рече дека пустинските растенија се адаптирале да преживеат со децении без вода, чекајќи совршени услови за нивните семиња да 'ртат.
Времето е од суштинско значење ако сакате да го видите овој минлив, т.е. краткотраен, див цвет.
„Се очекува полињата со цвеќиња на пониските надморски височини во паркот да траат до крајот на март, во зависност од временските услови. На повисоки надморски височини, цветањето ќе трае од април до јуни, според Националната служба за паркови. Секој набран цвет значи помалку семиња за идните генерации“, рече Тифани Переира.
