Курасао ја држи титулата најмала земја што некогаш се квалификувала за Светското првенство, а оваа островска нација со 150.000 жители ги комбинира карипските плажи и европската култура.
Со површина од само 444 километри квадратни и население од нешто над 150.000, таа е автономна земја во рамките на Кралството Холандија, сместена во јужниот дел на Карипското Море, во близина на брегот на Венецуела.
За потеклото на името на оваа земја има неколку теории, а ниту една не е со сигурност потврдена. најстарите записи доаѓаат од 16 век од шпанските освојувачи кои на своите карти овие острови ги запишале како Курасоте, Курасаоте и Курасаоре. Она што е сигурно е дека локалните жители земјата си ја викаат Корсоу (Kòrsou).
Она што го прави Курасао посебен е неговата неверојатна мешавина од култури. Тоа е мешавина од карипски ритми, холандска колонијална архитектура и богато афро-карипско наследство. Повеќето жители зборуваат четири јазици: папиаменту (локалниот креолски), холандски, англиски и шпански.
Главниот град, Вилемстад, е светско наследство на УНЕСКО и изгледа како некој да зел класични холандски згради и да ги обоил во најживописните тропски бои.
Ако ги прашате патниците зошто се враќаат на Курасао, одговорот речиси секогаш е плажите. За разлика од некои други карипски острови, плажите овде не се долги со километри, туку се наоѓаат во мали тиркизни заливи опкружени со карпи.
Најпознатата плажа на островот е Гроте Книп, и е позната по својата нереално сина вода и совршен песок.
Друга плажа е Пискадо, рај за љубителите на природата каде што посетителите можат да пливаат со дивите морски желки што го населуваат островот.
Невозможно е да се посети островот без да се проба познатиот Blue Curaçao - ликер направен од кора од домородниот горчлив портокал наречен лараха. Но, гастрономската сцена нуди многу повеќе.
Курасао е исто така рај за љубителите на модерната уметност. Некогаш запоставениот и озлогласен округ Схарло во Вилемстад е трансформиран во една од најпосетуваните туристички дестинации благодарение на проект за улична уметност. Локални и меѓународни уметници ги трансформираа фасадите на старите колонијални згради во огромни шарени мурали кои носат силни социјални и културни пораки.
Земјата е позната и по специфична форма на туристички сувенир – фигурини наречени Чичи. Тоа се скулптури на силни, облини афро-карипски жени насликани со шарени мотиви, кои претставуваат гордост, стабилност и улогата на постарата сестра во островското семејство.
