Јавните тоалети долго време имаат репутација на места што треба да се избегнуваат секогаш кога е можно. Во колективната свест, даската на тоалетот е симбол на нечистотија и потенцијална опасност.
Сепак, современите истражувања покажуваат дека реалноста изгледа поинаку и дека најголемиот ризик често доаѓа од места на кои ретко обрнуваме внимание.
Иако тоалетите навистина содржат бројни микроорганизми (од бактерии E. coli и Staphylococcus aureus до ротавирус, а во некои случаи дури и траги од паразити), даската на тоалетот ретко е најголемиот извор на ризик.
Напротив, некои истражувања покажуваат дека површините што луѓето постојано ги допираат се попроблематични: рачките на вратите, типките за пуштање вода и славините.
Токму затоа што се користат често, често со неизмиени (контаминирани) раце, додека одржувањето на хигиената на овие предмети не е ни приближно толку добро како на WC школките, овие точки стануваат главни извори на микробен пренос.
Во јавните тоалети, каде што секојдневно поминуваат многу луѓе, микроорганизмите брзо се акумулираат, особено ако просторот не се чисти доволно често. Истражувачите ја опишуваат таквата средина како еден вид „микробна супа“, во која различни видови бактерии и вируси преживуваат на површините и лесно се пренесуваат од едно лице на друго.
Сепак, најголемото изненадување лежи во начинот на кој пуштаме вода во тоалетот. Кога пуштаме вода во тоалетот без спуштен капак, се создава облак од ситни капки кои се креваат во воздухот и потенцијално содржат микроорганизми од внатрешноста на тоалетот. Тие потоа можат да се распрснат на околните површини и да стигнат до нашите респираторни органи.
Начинот на кој се пренесуваат микроорганизмите е често многу поедноставен отколку што мислите. Допирањето на контаминирани површини, а потоа и на вашето лице, храна или телефон, е најчестиот пат до инфекција. Затоа најголемата опасност не доаѓа од самото седење, туку од она што го правиме пред и потоа.
За повеќето здрави луѓе, контактот со тоалетна школка носи релативно мал ризик.
Поважен фактор е хигиената на рацете: темелно миење со сапун, избегнување допирање на лицето и претпазливост при употреба на сушачи за раце (се препорачува да се користат хартиени крпи доколку е можно), што значително ја намалува веројатноста за инфекција.
На крајот, пораката од истражувањето објавено во списанието Hygiene е јасна: опасноста не е таму каде што најмногу ја очекуваме.
Наместо да го фокусираме нашиот страв на даската од тоалетот, многу е поважно да обрнеме внимание на предмети на кои поретко се обрнува внимание кога станува збор за одржување на хигиената и самата хигиена на рацете, бидејќи тоа е она што ја прави разликата помеѓу безопасна посета на тоалет и потенцијален извор на инфекција.
