Љубовта не е доволна - потребни ви се и вештини ако сакате да бидете присутни во животот на вашите деца кога ќе станат возрасни и ќе изградат свој живот.
Дали спаѓате во оние родители кои нивните возрасни деца ги доживуваат како сојузници, засолниште и поддршка? Тајната не е во совршенството, туку во секојдневните избори. Ова се 5 клучни животни ставови што водат до подлабок, потопол и еднаков однос што трае и расте со текот на годините.
Најважната улога на родителот на возрасно дете не е постојано да советува, туку да биде место на безбедност и разбирање. Тие не прекинуваат, не го наметнуваат своето мислење, не „поправаат“ веднаш - тие слушаат со целото срце. Исто како што вели психотерапевтот Џон Готман: „Не слушаме за да одговориме, туку да чувствуваме“.
Да се биде родител не значи да се има право на сите одговори или повици во секое време од денот. Рамнотежата помеѓу блискоста и личната слобода сега е почувствителна од кога било. Мудрите родители разбираат дека растојанието не значи отфрлање, туку природен чекор кон зрелост.
Односите кај возрасните бараат меѓусебна одговорност. Веќе не е само родителот тој што води - сега двете страни создаваат контакт, со меѓусебно почитување и искрен интерес. Добрите родители знаат дека нивните деца имаат свој живот, ритам и емоции што заслужуваат разбирање.
Да се биде без да се наметнува е уметност. Не критикувајте, не ги поткопувајте одлуките на своите деца, не ја доживувајте тишината како лична навреда. Бидете тука кога детето ќе ве повика, а не кога инстинктот ви кажува. Тие разбираат дека независноста не е закана - туку резултат на љубов и доверба.
Децата се отселија и имаат свој живот, но тоа не значи дека блискоста исчезнува. Родителите кои одржуваат длабока врска со возрасните деца наоѓаат нови начини да бидат дел од нивниот свет: заеднички ручек еднаш неделно, патување, заедничко хоби или едноставно - прошетка без телефон. Квалитетот на времето поминато заедно е поважен од квантитетот.
Близината со возрасните деца не е прашање на среќа - туку свесна одлука.
Најсаканите родители не се совршени. Ова се оние кои растат заедно со своите деца, кои ги почитуваат како рамноправни и кои никогаш не престануваат да нудат љубов - но онака како што им е потребна на нивните деца, а не онака како што им одговара најмногу. Бидејќи, на крајот на денот, нема да се памети колку пати сте биле „во право“ - туку колку навистина сте биле поврзани.
