Православните христијани, чии цркви го користат Јулијанскиот календар, вечер ќе ја пречекаат Јулијанската нова година, попозната како Стара нова година, која почнува утре на празникот Василица. Но, празнуваат и други народи ширум светот кои се од друга религија.
Покрај Македонската православна црква - Охридска архиепископија, според Јулијанскиот календар, верските празници ги слават и Руската и Српската црква, Ерусалимската патријаршија и монасите на Света Гора. За разлика од нив, по Грегоријанскиот календар се водат Грчката, Бугарската, Романската, Украинската и Грузиската православна црква.
Старата нова година од разни причини се празнува и кај многу народи што не се православни, а ниту пак христијани. Така, овој празник се слави и во Курдистан, Палестина, Јордан, Узбекистан, Азербејџан, Казахстан, Швајцарија, Велс и Шкотска, а го празнуваат и Берберите кои живеат распослани низ земјите од Северна Африка. Во Алжир, каде Берберите се бројно малцинство, е прогласен за национален празник, но поради некои причини таму се слави ден порано, на 12-ти. Берберите овој ден го нарекуваат Yennayer. Покрај арапските христијани на Блискиот Исток, го слават и Алавитите, кои се муслимани. Во земјите од арапско говорно подрачје овој ден е познат како Ра'с ал-Сана (رأس السنة).
Старата нова година порано многу повеќе се славела во Шкотска, а денес само мал дел од Шкотланѓаните сѐ уште го почитуваат овој стар празник, поточно припадниците на гелската заедница, според паганска традиција. На островите Јужен Ујст и Ерискај (Надворешни Хебриди) е познат како Oidhche Challaig, во Гленфинан како Oidhche Challainn, а во градовите Бургхед и Морајшир се слави The Burning of' the Clavie.
Кај Србите е попозната како Српска нова година, но и како Мал Божиќ. Точниот датум кога Србите почнале да ја слават Старата нова година е невозможно да се утврди, но празникот добил на важност по Првата, а особено по Втората светска војна. Иако официјално не бил забранет, за време на комунистичкиот режим немало организирани јавни прослави.
Дури и пред Законот за календар (нов стил) од 1750 година законски да се усвои како таков во Англија и Велс, повеќето заедници во Велс долго време го сметале 1 јануари за Dydd Calan (Нова година). Нередот што настанал по модификацијата на календарот не бил толку истакнат во Велс, па традиционалната Нова година, оттогаш позната како Hen Galan (Стара нова година), била дозволена да продолжи како неформален празник. Денес, прославите на Hen Galan вклучуваат Mari Llwyd, правење јаболкови амајлии наречени perllan и собирање calennig, а најпознатите прослави на Hen Galan се одржуваат во Коубриџ, Абериствит и најзначајно во Кум Гваун.
На семејната трпеза во многу македонски домови се крши пита со паричка, а се верува дека на оној што ќе му падне, годината ќе му биде среќна и бериќетна. Питата се дели меѓу членовите на семејството, или пријателите, вечерта на дочекот, кога на богата трпеза се играат и карти. Може да се подели и на Василица за ручек.
