Некои родителски битки вреди да се водат, како онаа кога мора да му објасните на вашето дете дека не може да носи исти „среќни“ чорапи со денови. Сепак, со некои други потенцијални конфликти, најдобро е едноставно да попуштите.
Терапевтката за брачна и семејна терапија, Керол Ким, им нуди на родителите специфични упатства за тоа како да ја зајакнат самодовербата и отпорноста на децата. Клучот, вели таа, е да се дозволи три специфични конфликти да завршат во корист на детето, пишува YourTango.
Првата област каде што родителите треба да попуштат пред своите деца се однесува на тоа што децата мислат и чувствуваат. Дозволувањето на децата да ги споделат своите мислења и чувства е клучно за нивниот емоционален развој и слика за себе.
„Ги прави да се чувствуваат ценети и им ја гради самодовербата“, рече Ким.
Родителите треба да избегнуваат замолчување на децата кога се отвораат за своите чувства или мислења, дури и ако не се согласуваат со она што го слушаат. Изјави како „Тоа не е вистина“ или „Не знаеш за што зборуваш“ се чувствуваат како напад и можат да ги натераат децата да чувствуваат дека не е безбедно да покажат ранливост.
Ким им советува на родителите да создадат простор за чувствата на децата и да ги почитуваат нивните мислења со тоа што ќе останат непристрасни и љубопитни. Таа предложи реченици како: „Тоа е интересна гледна точка. Може ли да ми кажеш повеќе за тоа зошто мислиш така?“
Вил Елиот, советник за деца и тинејџери, се согласува со нејзиниот совет и ја нагласува важноста на поставување отворени прашања кога се зборува за чувствата. Промислените прашања можат да им помогнат на децата да ги средат сопствените емоции, наместо родителите да им кажуваат како „треба“ да се чувствуваат.
Елиот објасни дека прашањата им даваат до знаење на децата дека родителот е тука за нив, дури и ако она што го кажуваат е тешко да се чуе. Ова им помага на родителите да ја разберат својата улога и како можат да го поддржат своето дете.
„Дали само сакаат да се 'испукаат' или навистина им треба вашата мудрост и совет?“ прашува Елиот.
Тој исто така забележа дека децата, додека одговараат на овие отворени прашања, успеваат подетално да ги објаснат и препознаат своите емоции, а ова е „развоен процес кој е апсолутно бесценет“. Децата постојано се обидуваат да го сфатат светот околу нив, што може да биде збунувачко и хаотично. Улогата на родителите е да бидат водичи кои нудат поддршка и утеха, особено кога децата им дозволуваат увид во нивниот внатрешен емоционален свет.
Возрасните знаат колку е тешко да се постават граници, но тоа може да биде уште попредизвикувачко за децата. Ким објасни дека почитувањето на приватноста и личниот простор на децата ги учи децата за границите и меѓусебното почитување.
„Им помага да се чувствуваат безбедно и независно“, вели таа.
Кога родителите им дозволуваат на своите деца сами да ги поставуваат своите правила за своите тела, тие ги учат за согласност на опиплив, соодветен на возраста начин. Прегрнувањето на дете кога не сака физички контакт значи кршење на неговите граници. Таквата постапка создава модел на однесување според кој другите луѓе имаат право да одлучат што ќе се прави со телото на детето, што може да го поткопа чувството на сигурност и самодоверба на детето.
Ким истакна дека давањето простор на децата да ги развиваат своите интереси го промовира нивното созревање и среќа.
„Тоа им овозможува да ги истражуваат своите страсти, да учат нови вештини и да се чувствуваат исполнето“, рече таа.
Можеби не ви се допаѓа што вашето дете претпочита да игра видео игри наместо да свири пијано, но не треба да го принудувате да прави активности што вие ги претпочитате. Постојат конкретни начини да им дозволите на децата да се занимаваат со хобија по свој избор, додека истражуваат како можат да развијат вештини поврзани со тие интереси. Ако вашето дете сака видео игри, можете да видите дали има начини да научи за програмирање или дизајн на игри.
Ким повтори зошто е толку важно да им се дозволи на децата да ги добијат овие специфични битки и истакна дека тоа им овозможува да станат самоуверени, независни и почитувани.
„Тие учат да се справуваат со светот со сила и љубезност“, рече таа, што е во срцето на она на што се надева секој родител.
Таа додаде дека дозволувањето на децата сами да одлучуваат за своето слободно време има повеќекратни придобивки. Тоа не само што го поттикнува нивниот раст и самодоверба, туку и ја зајакнува врската помеѓу родителот и детето, што води кон похармоничен и поисполнет семеен живот.
Голем дел од родителството е поврзано со обезбедување стабилна основа врз која децата можат да откријат кои се. Тоа е процес што вклучува грешки и пропусти. Меѓутоа, кога децата се чувствуваат безбедно и згрижени, тие се поспособни да испробаат различни верзии од себе за да откријат која им одговара најмногу.
Децата напредуваат во средина каде што се охрабруваат да бидат тоа што се, дури и ако таа верзија од себе е различна од она што нивните родители го замислувале. Безусловната љубов кон нив и поддршката на личноста во која се развиваат е најважната задача на родителството.
