Вечното шкотско дерби, дуелот меѓу Селтик и Ренџерс, е секако една од најголемите фудбалски прослави на планетата, но покрај тоа, трансферите на фудбалери од еден табор на екипите од Глазгов во друг се апсолутно табу.
Шкотскиот дуел, популарно наречен Олд Фирм, помеѓу Селтик и Ренџерс е секако едно од најголемите дербија во светскиот фудбал, но за разлика од повеќето вечни дербија, директните трансфери од еден клуб од Глазгов во друг се речиси невозможни.
Пред 107 години се случил еден редок премин, а Скот Данкан го запишал своето име во историјата.
Во јануари 1919 година, Данкан, како играч на Ренџерс, го носел дресот на својот најголем ривал - Селтик. Не на обичен начин, туку како „гостин“, во време кога воените околности им дозволувале на фудбалерите што служеле во војска да играат за друг клуб во ограничен број натпревари.
Играл само двапати. Првиот пат на 4 јануари против Трд Ланарк, а потоа и против Клајдбенк. Селтик ги доби двата натпревара, а навивачите на „Паркхед“ му упатиле овации.
Но, она што следело ѝ дава посебна тежина на оваа приказна.
Данкан се вратил во Ренџерс и повторно играл за клубот од „Ајброкс“ на 22 февруари 1919 година. Ренџерс потоа го победил Клајдбенк со 3:0. Така, тој станал првиот човек што играл за двата гиганта од Глазгов во иста сезона.
Уште поневеројатно, Селтик ја освоил титулата таа сезона, завршувајќи само еден бод пред Ренџерс. Данкан, барем накратко, бил дел од тимот што му помогнал на Селтик да стигне до шампионскиот пехар.
Оттогаш поминаа децении. Имаше позајмици, заобиколувања и играчи кои ги поврзуваа двата клуба во одреден момент од нивните кариери. Но, директен трансфер од Ренџерс во Селтик останува историска реткост.
Затоа името на Скот Данкан денес сè уште има посебно место во историјата на Олд Фирм.
Генерации на играчи и тренери се сменија во Глазгов, но еден трансфер сè уште чека на својот наследник.
