34-годишната Драгана Антешевиќ од Котор Варош загина во катастрофалниот пожар што го зафати подрачјето од Локва Рогозница до Омиш во ноќта помеѓу 13 и 14 август. Таа отишла во Хрватска да работи сезонава, заедно со нејзината помлада сестра Николина Славниќ.
Николина го преживеа пожарот, но последниот пат кога ја видела сестра си било среде пламен и запалени автомобили на Јадранската магистрала. Во шокантна исповед за Slobodna Dalmacija, таа сега детално опиша што се случило за време на нивното бегство и како за неколку минути се нашле среде пожар од кој немало јасен излез.
Драгана беше единствената жртва на големиот пожар во Омиш. Министерството за туризам и спорт на Хрватска и Хрватскиот туристички завод потврдија на 15 август дека државјанка на БиХ загинала во пожарот и изразија сочувство до нејзиното семејство.
Сестрите работеле во Вила Шарлот во близина на Омиш. Николина работела таму неколку сезони, а ова лето ѝ предложила на Драгана да ѝ се придружи. Николина работела на рецепција, Драгана како собарка, а живееле заедно во крајбрежниот имот.
Во вечерните часови на 13 август, го виделе пожарот, но им се чинел доволно далеку. Николина гледала пожари во областа во претходните години и не очекувала пожарот да стигне до нив, пишува Slobodna Dalmacija.
„Ситуацијата одеднаш се промени. Снема струја, гостите почнаа да ги напуштаат апартманите и да ги пакуваат своите работи, а во објектот завладеа паника“. Николина вели дека во тој момент таа, Драгана и нивната колешка дури и не знаеле дека е наредена евакуација. Ги предупредил сосед кој истрчал до вилата и им рекол дека мора веднаш да заминат.
Трите жени чекале последниот гостин да го напушти имотот. Чадот веќе бил густ, ветерот носел пепел и парчиња што гореле, но пред да заминат се вратиле да ги земат своите куфери.
Николина денес вели дека не знае зошто го направиле тоа.
Успеале да ги стават своите работи во службеното возило и се упатиле кон Јадранската магистрала. Морето им било блиску, но не го знаеле теренот ниту дали има безбеден пат до брегот. Кога Николина видела дека други автомобили се упатуваат кон Омиш, решила да ги следи.
На автопатот веќе владеел хаос. Возилата ги користеле обете ленти, обидувајќи се да избегаат кон градот.
Сестрите и нивната колешка не успеале да патуваат ниту неколку десетици метри.
Пожарот го зафатил автомобилот речиси веднаш откако се вклучиле на патот. Температурата во возилото нагло се зголемила, а моторот се изгаснал. Николина успеала да го рестартира и да вози кратко растојание, но потоа автомобилот застанал, пластиката почнала да се топи, а пламенот се проширил низ целото возило.
Сфатила дека мора да излезат.
Сите три излегле од автомобилот. Драгана во тој момент сè уште била со нејзината сестра. Николина се упатила кон морето, убедена дека Драгана ја следи, но по неколку метри видела дека и падината под патот гори. Веќе не можеле да го најде патот до брегот.
„Косата ми се запали. Трчав боса“, изјави таа за Slobodna Dalmacija.
Автомобилите гореле и експлодирале околу неа, а пламенот се ширел зад луѓето што се обидувале да избегаат.
Во еден момент повторно се свртела. Драгана била околу стотина метри зад неа, со куфер во раката. Меѓу нив имало пламен и возила што гореле. Николина ѝ извикала да го остави куферот и да трча.
„И викав да трча, да избега“, рече таа. Потоа пламенот повторно поминал меѓу нив и таа повеќе не ја видела Драгана.
Се обидела да оди кон сестра си, но не можела. „Автомобилите експлодираа, а огнот целосно го отсече патот.“
Николина вели дека оваа слика постојано ѝ се враќа – Драгана со куфер, неколку десетици секунди пред последен пат да ја види.
Николина продолжила да трча и да ги удира автомобилите што се обидувале да се пробијат низ огнот, барајќи некој да ја прими.
Конечно, Наталија од Станиќи и нејзината ќерка Кристина, кои биле во автомобил со нивното куче, ѝ ја отвориле вратата. Ја повлекле внатре и продолжиле кон Омиш. Кога Николина им рекла дека мора да застанат бидејќи Драгана е оставена, Наталија одговорила дека ако се врати, и таа ќе умре.
Стигнале до Прико и продолжиле пеш. Дури тогаш Николина сфатила дека стапалата ѝ се изгорени од жешкиот пат. Имала и повреди на главата и рацете, но вели дека во тој момент речиси и да не чувствувала болка. Само се обидувала да ја пронајде сестра си.
Поминала часови проверувајќи амбулантни возила, центри за евакуација и болници. Се надевала дека некој ја зел Драгана со автомобил, дека отишла на море или дека била евакуирана со брод.
Една од тешко повредените жени, за која семејството накратко помислило дека можеби е Драгана, била нивната колешка која избегала од вилата со нив. Таа била пронајдена жива и хоспитализирана.
Сестрата на Драгана за Slobodna Dalmacija вели дека не ги обвинува луѓето, местото каде што работеле или Хрватска.
„Само ми е жал што мојата Драгана мораше да го заврши својот живот на таков начин“, рече таа.
