Геј политичарка од десничарската АфД: Се залагам за традиционално семејство

Алтернатива за Германија (AfD/АфД) ја потврди својата амбиција да ја преземе власта во земјата на својот федерален партиски конгрес. 

На крајот од митингот одржан во Ерфурт, главниот град на Тирингија, повторно избраната копретседателка на партијата, Алис Вајдел, испрати порака. 

„Ние сме најмоќната политичка сила. Ние сме народна партија со 30 проценти поддршка. И ние ќе владееме“, пишува Deutsche Welle, осврнувајќи се на актуелните анкети.

Делегатите претходно го потврдија двојното раководство на партијата. Алис Вајдел, која беше главен кандидат на АфД на минатогодишните избори за Бундестагот, освои 81,3 проценти од гласовите, малку повеќе отколку на изборите пред две години. Нејзиниот копретседател Тино Чрупала доби значително помала поддршка, со вкупно 70 проценти од гласовите.

Поважно за Вајдел е што многу од нејзините поддржувачи беа избрани во новиот федерален партиски комитет, со што дополнително се зајакна нејзиното влијание врз политичката насока на АфД. Веќе некое време во партијата и медиумите се шпекулира за нејзината амбиција самата да ја води партијата во иднина.

Потсетуваме дека Вајдел живее во истополово партнерство со Сара Босард, филмска продуцентка со потекло од Шри Ланка, со која одгледува две деца, и се дистанцира од делот од регионалниот партиски манифест кој се залага за традиционален семеен модел, нагласувајќи дека живее „нешто поинакво“.

„Ако мене лично ме прашувате, моите деца имаат најдобро воспитување“, рече таа. Од друга страна, таа поддржа дел од манифестот. „Кога јас, како политичар, зборувам за општествен идеал, што во моментов е традиционалното семејство, можам да се залагам за него без никакви контрадикции“, рече таа.

Составот на новоизбраниот партиски комитет укажува дека АфД ќе продолжи радикално да се дистанцира од сите други партии. Дури шест од 14-те членови на новиот одбор доаѓаат од покраински ограноци кои германските служби за заштита на уставниот поредок ги сметаат за докажани десничарски екстремисти.

Жан-Паскал Хом, екстремно десничарски политичар и претседател на новоформираното младинско крило на партијата „Генерација Германија“ (Generation Deutschland), исто така се приклучува на раководството на партијата. Хом мораше да ја напушти својата работа во парламентарната група на АфД во парламентот на Бранденбург во минатото поради неговите врски со десничарските екстремистички кругови.

Стефан Мелер од Тирингија, еден од најблиските соработници на Бјорн Хеке, исто така ќе биде член на федералниот комитет во иднина. Минатата година, во 2025 година, Хеке беше осуден на парични казни двапати со правосилна судска одлука за користење на слоганот на криминалните одреди за напад (SA) од ерата на националсоцијалистите. Неговиот близок соработник Мелер треба да биде одговорен за односите со германските безбедносни служби во федералниот комитет.

Германската домашна разузнавачка служба, Федералната канцеларија за заштита на уставниот поредок и соодветните државни канцеларии се посебен трн во око за АфД. Во пет федерални покраини: Бранденбург, Долна Саксонија, Саксонија, Саксонија-Анхалт и Тирингија, AfD е класифицирана како докажана крајно десничарска организација.

Во шест други покраини и на федерално ниво, партијата се третира како сомнителен случај на десничарски екстремизам и е под надзор. Причината се потценувачките изјави на бројни членови на партијата против парламентарната демократија и независното судство. Особено е контроверзно што политичарите на АфД постојано ја доведуваат во прашање правната еднаквост на германските граѓани, особено кога станува збор за мигранти, муслимани или црнци.

А новиот член на федералниот одбор, Штефан Милер, во минатото ја доведуваше во прашање еднаквоста на сите граѓани. 

„Дали некој е Германец се одлучува според тоа што му е меѓу ушите, а не според тоа што е напишано на хартија“, објави тој пред три години на платформата X.

За разлика од претходните години, борбите за моќ на партискиот конгрес овој пат поминаа без поголеми конфликти. На претходните собири на АфД, на сцената се случуваа жестоки конфронтации и отворени напади, а неколку пати претседателите на партијата беа принудени да поднесат оставки по остри вербални конфликти.

Во Ерфурт, сепак, сè беше подредено на партиската дисциплина. Со уште три важни покраински избори закажани во 2026 година, а АфД во Саксонија-Анхалт и Мекленбург-Западна Померанија се стреми да освои мнозинство за прв пат и да назначи премиер, не беа дозволени никакви судири за да се поткопаат поволните резултати на анкетите.

Сепак, отсуството на отворени судири значеше и отсуство на политичка дебата. Повторно избраната копретседателка Алис Вајдел во голема мера се воздржа од давање конкретни политички изјави. Таа се држеше до општа критика на политиките на германските влади во последните 20 години.

„Спасувањето на еврото, спасувањето на бегалците, спасувањето на климата, спасувањето на Украинците, заедно со конзистентната деиндустријализација и катастрофалната енергетска политика, ставаат преголем товар врз луѓето во нашата земја“, рече Вајдел. 

Таа и АфД претходно повикаа на враќање на нуклеарната енергија, продолжување на снабдувањето со руски гас, укинување на мерките за заштита на климата и крај на германската помош за Украина.

На конгресот, Вајдел се ограничи на тоа да изјави дека АфД сака да ја преземе одговорноста за водење на земјата, без да предложи никакви конкретни мерки. Наместо тоа, на ентузијастичко одобрување од делегатите, таа повика на национален ентузијазам: „Ајде да ја обоиме целата земја црно, црвено и златно. Црно, црвено и златно, тоа го живееме! Тоа се нашите бои!“, рече таа, пренесува Deutsche Welle.

Конгресот на партијата АфД во Ерфурт беше проследен со претежно мирни протести, на кои се проценува дека се собрале десетици илјади луѓе. Протестите беа организирани од синдикати, католички и протестантски цркви, политички партии и бројни други организации.

На еден од собирите, Јенс-Кристијан Вагнер, директор на спомен-подрачјето на некогашниот концентрационен логор Бухенвалд, им порача на АфД: „Реемигрирајте се во книгите по историја!“, алудирајќи на претходните повици на некои политичари на АфД за „реемигрирање“, односно протерување на странци од Германија, вклучително и оние кои живеат таму легално со години.