Додека претседателот Владимир Путин е фокусиран на војната во Украина, неговите стратешки сојузници ширум светот се чувствуваат запоставени.
Функционерите во Венецуела велат дека нивниот долгогодишен безбедносен однос со Москва бил „хартиен тигар“, а другите сојузнички престолнини се чувствуваат слично. Од Дамаск и Техеран до Хавана, режимите кои се потпираа на блиски врски со Кремљ открија дека руската поддршка недостасува во клучните моменти во изминатите 13 месеци, објавува Bloomberg.
Сирискиот диктатор Башар ал Асад избега во Москва откако руската воена поддршка пресуши. Куба, без својот заштитник, се соочува со хуманитарна криза за која некои велат дека би можела да стане „следното домино што ќе падне“. Иран, кој ги бомбардираше Соединетите Американски Држави во 2025 година, се соочува со протести кои го загрозуваат опстанокот на режимот, како и заканата од понатамошни американски воени дејствија.
Највпечатливиот симбол на занемарувањето на руските сојузници е судбината на Николас Мадуро од Венецуела, кој е во затвор во Њујорк. Додека безбедносниот апарат во Каракас анализира како дошло до неговото апсење, тамошните власти изразуваат разочарување од неуспехот на кубанските и руските партнери да го заштитат, според извори запознаени со ситуацијата.
Иако американскиот претседател Доналд Трамп постојано јавно ја објавува својата намера да го собори Мадуро, властите во Каракас се жалат дека кубанските и руските разузнавачки служби на кои се потпираат не успеале да идентификуваат ранливости или да обезбедат конкретни информации за заканите кон венецуелскиот лидер.
Значаен дел од личната безбедност на Мадуро му беше доверен на кубанската разузнавачка служба, што е потврдено од информациите на кубанската влада за смртта на 32 нејзини граѓани за време на американската операција. Според властите, довербата меѓу Венецуела и кубанските партнери исчезна.
Критики се упатени и кон руските системи за воздушна одбрана S-300 и Buk-М2, кои не успеаја да го заштитат воздушниот простор на Венецуела. Официјалните лица се жалат дека Русија не обезбедила соодветна техничка поддршка за нивната оперативна ефикасност. Слично на тоа, сајбер-одбраната, која се потпираше на руска помош, се покажа како несоодветна кога американските сајбер-напади се чини дека ја прекинаа електричната енергија во делови од Каракас. Сето ова доведе до пад на довербата во безбедносното партнерство меѓу Венецуела, Куба и Русија. Во Каракас, наследничката на Мадуро, Делси Родригес, сега нема многу избор освен да ги прифати понудите на САД за соработка и да ја намали зависноста од старите сојузници.
Путин сè уште јавно не коментирал за акцијата на САД во Венецуела, додека руското Министерство за надворешни работи издаде само формална изјава во која се вели дека ваквите потези ги кршат основните принципи на меѓународното право. Сепак, според информирани извори, руските претставници биле бесни поради операцијата за апсење на Мадуро.
Сепак, односите со САД во моментов се поважни за Москва отколку за Венецуела, откри неименуван извор запознаен со ставот на Кремљ. Според истиот извор, апсењето на Мадуро е непријатно за Русија, но не претставува катастрофа.
Од друга страна, Иран е посериозно прашање бидејќи руската соработка со Техеран е многу посилна, особено во воената област. Иако Русија би можела јавно да го поддржи Иран, малку е веројатно дека ќе се вклучи подлабоко во обезбедувањето помош, со оглед на нејзините ограничени можности и приоритетот што го дава на завршувањето на војната во Украина, додаде изворот.
Ваквите случувања не се добар знак за другите стратешки партнерства на Русија и сугерираат дека станало уште поважно за Кремљ да ги постигне своите цели во Украина без да прави отстапки на преговарачката маса. Тоа, пак, би можело дополнително да ги комплицира напорите на претседателот Трамп да постигне мировен договор.
