Оризот е една од најпопуларните намирници во светот. Иако потекнува од Азија, тој е дел од многу традиционални кујни ширум светот. Сепак, неговата подготовка не е секогаш успешна, па често се поставува прашањето дали треба да се измие пред да се готви или не?
Имено, кулинарски експерти наведуваат дека миењето на оризот пред готвење ја намалува количината на скроб и дека тоа најдобро се гледа преку заматената вода. Затоа, според нив, доколку вашиот рецепт бара одвоени зрна, тогаш потребно е да го измиете оризот.
Од друга страна, миењето на оризот може да биде навика, но и мислење дека содржи разни штетни материи кои треба да се отстранат со миење.
Сепак, една неодамнешна студија објавена од ScienceDirect покажа дека процесот на миење нема ефект врз лепливоста или тврдоста на оризот.
Тие во ова истражување користеле три различни видови ориз и тоа леплив, средно зрнест и јасмин ориз. Подготвиле три верзии на овие видови ориз. Во првата верзија воопшто не ги плакнеле, во втората трипати смениле вода, а во третата со вода ги измиле дури 10 пати.
На крајот, истражувачите покажаа дека лепливоста не се должи на површинскиот скроб - амилоза, туку на друг скроб наречен амилопектин кој се измива од зрната ориз за време на процесот на готвење. Количината на амилопектин се разликува меѓу видовите на зрната ориз.
Ова би значело дека клучот за лепливоста е видот, а не плакнењето со вода. Сепак, тие наведуваат дека можеби ќе треба да го измиете оризот од други причини, а тоа е да ја измиете прашината, можните инсекти, лушпите од ориз и слично.
Исто така, наведуваат дека со големата употреба на пластика во прехранбената индустрија, можно е истата да се најде и во оризот, па истражувањата покажале дека со процесот на миење се мие и до 20% пластика од суров ориз.
Важно е да се напомене и дека оризот содржи прилично високо ниво на арсен, па се покажа дека миењето ориз отстранува околу 90% од таканаречениот био-пристапен арсен, но од друга страна, пак, исто така измива и голема количина на други хранливи материи важни за нашето здравје, вклучувајќи бакар, железо и цинк.
